Zespoły podbijające

Komentowanie nie jest możliwe

Zespoły podbijające są podstawowymi elementami roboczymi podbijarki, przeznaczonymi do zagęszczania podsypki pod podkładami. Konstrukcja układu napędowego zespołów podbijających umożliwia niezależną pracę poszczególnych zespołów. Każdy zespół podbijający jest podwieszony w położeniu transportowym na haku, osadzonym na sworzniu górnej części ramy głównej. Opuszczając zespoły w położenie robocze należy najpierw nieznacznie je unieść w celu odblokowania haków, a następnie siłownikami pneumatycznymi opuszczać do zetknięcia się z ogranicznikami. Napęd zespołów podbijających odbywa się za pośrednictwem poziomego wału napędowego i mechanizmu łańcuchowego. Poziomy wał napędowy jest usytuowany w łożyskach baryłkowych, wmontowanych w obudowy przytwierdzone do ram głównych wraz z podstawami mechanizmów łańcuchowych. Położenie poziomego wału napędowego i mechanizmów łańcuchowych może być regulowane śrubami. Na wale są wpustowo osadzone trzy koła łańcuchowe i dwa koła zamachowe, gromadzące energię mechaniczną W celu uzyskania bardziej płynnego rozruchu i hamowania zespołów. Mechanizm łańcuchowy składa się z dwóch członów połączonych wałkiem, na którym są osadzone koła mimośrodowe do naciągania łańcuchów i koła łańcuchowe. Dolny człon jest połączony opaską, ślizgowo osadzoną
W skład każdego zespołu podbijającego wchodzą: — ruchomy kadłub; — mechanizm mimośrodowy; — mechanizm zwierania i rozwierania łap; – mechanizm sterowania zespołem podbijającym. Na ruchomym kadłubie jest osadzony zespół podbijający. Wewnątrz skrzyni kadłuba znajdują się wały: przekładni pierwszej, mimośrodowy, sprzęgłowy, ślimakowy i koła pośredniego. Z zewnątrz kadłuba są zmontowane elementy mechanizmu mimośrodowego, zwierania i rozwierania łap oraz dźwignia mechanizmu sterowania. Na wale przekładni pierwszej jest ślizgowo osadzony zaczep połączony sworzniem z wahaczem dźwigni podnoszenia lub opuszczania zespołu oraz elementy układu napędowego zespołu podbijającego: napędzające koło łańcuchowe i koło zębate, przekazujące napęd na koło zębate mechanizmu mimośrodowego i koła zębate wału sprzęgłowego. [przypisy: bidony rowerowe, hydraulika przemysłowa, serwis mitsubishi warszawa ]

Artykul dodany przez redakcje dnia: Listopad 9th 2016
Tagi: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Podbijarka toru typu PWHL

Komentowanie nie jest możliwe

Lekka podbijarka toru typu PWHL, o konstrukcji wzorowanej na podbijarkach MATISA i FEV „Blankenburg” (NRD), składała się z dwu jednakowych zespołów podbijających, zmontowanych na układzie nośnym przesuwanych na czterech rolkach po torze. Maszyna była wyposażona w urządzenie zjazdowe, które umożliwiało szybkie zestawienie podbijarki z toru. Każdy z zespołów był przeznaczony do podbijania podkładów pod jednym tokiem szynowym. Zagłębianie i unoszenie łap podbijających odbywało się przez odpowiednie sterowanie dwoma siłownikami hydraulicznymi. Olej był tłoczony do układu pompą zębatą, napędzaną silnikiem S261c o mocy 7 KM przy 2400 obr/min. Silnik umieszczony na zbiorniku oleju za pośrednictwem przekładni pasowej napędzał wibrator mechaniczny, wytwarzający drga- nia wibracyjne łap podbijających, połączonych siłownikami hydraulicznymi zwierania i rozwierania. W górnej części układu nośnego znajdował się rozdzielacz hydrauliczny, sterujący ruchami zespołu podbijającego, siłownikami hydraulicznymi i szczękowymi chwytakami szyn. Ciśnienie robocze układu hydraulicznego wynoszące 3,5 do 5 MN/m2 (35 do 50 at) zapewniało uzyskanie siły zwierania łap do 12,3 kN (1230 kG). Podbijarka o masie całkowitej dwóch zespołów i wyrzutnicy wynoszącej 882 kg była obsługiwana przez dwóch pracowników i w ciągu godziny pracy podbijała do 55 podkładów. Podbijarka drogowa typu PD-90 Od dwudziestu lat są użytkowane na PKP ciężkie podbijarki drogowe typu PD-go, produkowane przez Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego (obecnie Zakłady Naprawcze Lokomotyw Elektrycznych) W Gliwicach. DO 1967 r. były to jedyne maszyny o dużej wydajności, stosowane do podbijania torów podczas bieżącego utrzymania, średniej i głównej naprawy normalnotorowych linii kolejowych. Konstrukcja podbijarki pozwala na użycie jej tylko do podbijania (właściwiej — zagęszczania podsypki pod podkładami), wszystkie zaś roboty towarzyszące (podnoszenie i nasuwanie) muszą być wykonywane ręcznie przez robotników torowych lub przy użyciu specjalnych urządzeń, np. nasuwarki hydraulicznej. [więcej w: auto szyby, bidony rowerowe, pasy napędowe ]

Artykul dodany przez redakcje dnia: Listopad 9th 2016
Tagi: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)