Napęd poszczególnych mechanizmów

Komentowanie nie jest możliwe

Napęd poszczególnych mechanizmów odbywa się za pośrednictwem nastepujących łańcuchów kinematycznych: 1) napęd mechanizmu jazdy — silnik spalinowy, sprzęgło główne, wał małej skrzynki biegów, przekładnia łańcuchowa z naprężaczem łańcucha , duża skrzynka biegów, sprzęgło tarczowe, przekładnia biegu (rewers), przekładnia łańcuchowa, wał hamulcowy, przekładnia zębata; 2) napęd zespołów podbijających — mała skrzynka biegów, trójrzędowa przekładnia łańcuchowa włączana sprzęgłem kłowym, poziomy wał napędu, przekładnie łańcuchowe mechanizmu łańcuchowego, kadłub ruchomy zespołu podbijającego 1 (mechanizm mimośrodowy, mechanizm zwierania i rozwierania łap podbijających); 3) napęd sprężarki — mała skrzynka biegów, wieloklinowa przekładnia pasowa włączana sprzęgłem kłowym, sprężarka. Podnoszenie lub opuszczanie zespołów podbijających odbywa się przez zasilanie siłowników pneumatycznych powietrzem sprężonym, dostarczanym do zbiornika wyrównawczego przez sprężarkę tłokową. Podwozie, nadwozie i mechanizm jazdy Podwozie podbijarki jest sztywną konstrukcją spawaną, składającą się z dwóch równoległych ram głównych, połączonych poprzecznicami przednią i tylną oraz wiązarem ram głównych. W poprzecznicy tylnej znajduje się zbiornik paliwa o pojemności 10 1 i zbiornik oleju o pojemności 30 1, W poprzecznicy przedniej jest miejsce na części zamienne- i narzędzia potrzebne do konserwacji i napraw bieżących. Przednia część podwozia jest amortyzowana sprężynami śrubowymi i opiera się na osiach przednich kół tocznych. Każde koło jest osadzone na dwóch łożyskach baryłkowych i jest zawieszone na wahaczach przegubowo połączonych z ramą. Pozwala to na stałe opieranie sie kół o szyny, mimo ewentualnego podniesienia się maszyny, co może zdarzyć się przy podbijaniu zbitej podsypki. W środkowej, rozwidlonej części ram głównych są wbudowane zespoły podbijające, przesuwające się wzdłuż pionowych prowadnic i wałów. Do ramy jest przegubowo przytwierdzona dźwignia przeznaczona do podnoszenia lub opuszczania zespołu podbijającego. Dźwignia jest przesuwana tłoczyskiem siłownika pneumatycznego. [przypisy: Przewóz Osób, serwis samochodów, podesty ruchome ]

Artykul dodany przez redakcje dnia: Listopad 9th 2016
Tagi: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Formy do wykonania elementów nadwozia

Komentowanie nie jest możliwe

W tej samej modelarni, w której przygotowuje się formy do wykonania elementów nadwozia, inni modelarze zajmują się wykonaniem modeli i skrzynek rdzeniowych przyszłych odlewów. Jednocześnie wciąż dostosowuje się kształty części z żeliwa, staliwa i lekkich metali do wymogów masowej produkcji. Każde rozwiązanie ostatecznie jest kompromisem ustalonym w ciągu długich i nie zawsze spokojnych dyskusji, między konstruktorem, który stoi na stanowisku, że skoro dany element odlano w prototypowni, to oznacza, że element ten można produkować w odlewni zakładu, a specjalistą odlewnikiem, który wie dobrze, że w jednej sztuce można odlać i posąg Wenus z Milo, lecz w masowej produkcji trzeba liczyć sie z każda złotówką, której pokaźną pochlania amortyzacja kosztownych urządzeń nowoczesnej odlewni.
Podobnie projektuje się części kute, jak: wał korbowy, elementy układu kierowniczego, koła zębate i inne odpowiedzialne i silnie obciążone części oraz nieznormalizowane części produkowane przez obróbkę wiórową. Każda z tych części powinna spełniać zadowalająco swoje zadania, kosztować jak najtaniej, ważyć jak najmniej i zużywać się jak najwolniej. [patrz też: podesty ruchome, zabudowy samochodowe, wagi magazynowe ]
Następnie rozpoczyna się składanie dostarczonych do prototypowni części w poszczególne zespoły, a następnie całego zaprojektowanego pojazdu, który ukazuje się wreszcie dość nielicznemu na razie gronu wtajemniczonych. Składanie prototypu jest bardzo żmudne, lecz zarazem i pasjonujące jak rozwiązywanie trudnej krzyżówki. Konstruktorów czeka nowa porcja niespodzianek i poprawek. Niekiedy jakaś część nie daje się w ogóle wbudować, ponieważ ktoś zaniedbał sprawdzenia, czy daje się ona przesunać miedzy innymi. Nieraz dostep do niektórych elementów jest bardzo trudny, a przecież trzeba je będzie w przyszlości wybudowywać w trakcie naprawy bez konieczności rozbierania połowy samochodu. Poprawiają więc konstruktorzy rysunki i dopisują na nich różne uwagi w celu ułatwienia wykonawstwa i składania.
Wreszcie nadchodzi chwila, w której konstruktorzy i technolodzy, pogodzeni na razie (bo jeszcze będą próby) oglądają twór swego wspólnego wysiłku — wykończony, błyszczący świeżym lakierem, gotowy do jazdy prototyp samochodu. Badania i próby zespołów. Zaczynaja się one właściwie już na dość długo przed wykończeniem prototypu. Na przykład nowy silnik nim zostanie wbudowany w samochodzie najpierw zostaje poddany docieraniu i wykończeniu, które polega na usunięciu wszelkich ewentualnych usterek i regulacji mechanizmów. Następnie zdejmuje się pełną charakterystykę nowego silnika i sporządza wykresy mocy, momentu obrotowego i zużycia paliwa w najrozmaitszych warunkach, odtwarzających w pewnym stopniu przewidywane warunki pracy podczas ruchu samochodu. Następnie prototypowy silnik poddawany jest różnym próbom, według obszernego programu badań, których wyniki dają pogląd o wszelkich techniczno-eksploatacyjnych wlaściwościach nowego silnika, Utrzymując różne stałe obciążenia i prędkości biegu silnika określa się obciążenia mechaniczne i cieplne jego części, intensywności ich zużywania się i pedantycznie wykrywa sie wszelkie nieprawidłowości wywoływane przez drgania wymuszane, nieodpowiednią rozszerzalność cieplną części, ich zbyt małą lub za dużą sztywność itp. Badaniom podlega zwykle kilka prototypów nowego silnika, które najczęściej ulegają zupełnemu zużyciu jeszcze w trakcie prób na hamowni. Zużyte już części tych prototypów badane są przez metaloznawców, których wnioski uwzględnia się w ostatecznym opracowaniu szczegółów konstrukcji i technologii wytwarzania części nowego silnika

Artykul dodany przez redakcje dnia: Październik 12th 2016
Tagi: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)