Kolejki linowe naziemne w poziomie

Komentowanie nie jest możliwe

Kolejki linowe naziemne w poziomie. Przy transporcie po torze poziomym lub na niewielkim spadku stosuje się dwa schematy układu torów i lin napędowych. Pociągi kilku wagonowe są poruszane za pomocą liny napędzanej wciągarką. Lina w drugim końcu kolejki przechodzi przez krążek zwrotny zaopatrzony w urządzenie naciągowe. Schemat ten przewiduje jeden tor roboczy z dwoma mijankami. Przebieg pociągów trójwagonowych jest następujący. Zaczepione do liny stacji B puste wagony są przeciągane do stacji A jednocześnie na mijankę I podstawiane są, np. za pomocą metowozu wagony załadowane. Po wciągnięciu wagonów pustych na stację A, odczepia się je od liny, a przyczepia załadowane wagony znajdujące się na mijance i następnie przeciąga się je do stacji B. W tym samym czasie na mijankę II podstawia się wagony puste. Szybkość przejazdu pociągów wynosi 1,5 -7- 5,0 misek. Lina bez końca przechodząca przez krążek zwrotny jest wprawiana w ruch za pomocą w ciągarki. Wagony załadowane są przyczepiane na torze I do liny specjalnymi uchwytami w pewnych odstępach bez zatrzymania ruchu liny. Skoro poszczególne wagony dojadą do punktu oznaczonego literą W, są odczepiane, zestawiane w pociąg i odwożone w miejsce przeznaczenia , bądź też jeśli w okolicy stacji A znajduje się ładownia są rozładowywane. Rozładowywane wagony, są przyczepiane w podobny sposób do liny na torze II i odstawiane do stacji B załadowczej. Szybkość przejazdu wagonów wynosi 0,75 -1,00 misek. Kolejki linowe naziemne na dużym spadku w kolejkach na spadkach zwykle mamy ruch wahadłowy – cykliczny. Podobnie jak przy kolejach w poziomie można rozróżnić dwa schematy układu, toru i lin napędowych. Przebieg pociągów jest następujący. Na stacji B do jednego końca liny doczepia się pociąg pustych wagonów, a jednocześnie, na stacji A do drugiego końca liny doczepia się pociąg pełnych wagonów, które, zjeżdżając w dół wyciągają do góry puste wagony. W czasie przejazdu wagonów podstawia się na mijanki na stacji A pełne wagony, a na stacji B – puste wagony. [więcej w: samochody poleasingowe, centrum volvo, renault twingo ]

Artykul dodany przez redakcje dnia: Styczeń 29th 2018
Tagi: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Okres międzywojenny

Komentowanie nie jest możliwe

Pierwsze próby produkcji części zamiennych i naprawy samochodów podjęły na szerszą skale Centralne Warsztaty Samochodowe (CXVS) w 1921 r., włączone później do Państwowych Zakładów Inżynierii (PZl.), Jednocześnie biuro konstrukcyjne CWS opracowało wiele własnych projektów i prototypów, niestety bez widoków przystąpienia do ich seryjnej produkcji.

Pierwszy polski pojazd samochodowy zaprojektował inż. T. Tański. Był to samochód osobowy (typ T-l), którego prototyp został zbudowany w 1926 r. Samochód ten ważył 1150 kG, miał czterosuwowy, czterocylindrowy silnik o mocy 61 KM. Samochód typu T-1 był budowany w małych seriach, jako samochód osobowy (otwarty, zamknięty, kabriolet) oraz jako samochód sanitarny. [przypisy: Warsztat samochodowy Wrocław, samochody poleasingowe, volvo naprawa warszawa ]

Pierwszym samochodem ciężarowym wyprodukowanym w Polsce był samochód ciężarowy URSUS — typ A o ładowności około 2 ton, budowany przez Zakłady Mechaniczne URSUS w małych seriach na podstawie włoskiej licencji (zakupionej w 1026 r.) na samochód ciężarowy SPA. W 1930 r. Zakłady URSUS, przejęte w 1929 r. przez PZI, zawarły umowę licencyjną z firmą SAURER na uruchomienie produkcji silników wysokoprężnych do autobusów i pojazdów specjalnych. Silniki te (ACRO-Diesel) były przeznaczone przede wszystkim do importowanych podwozi SAURER o nośności 3,5 ton.

W 1932 r. wyprodukowano w Ursusie pierwszą serię tankiełek typu T K. Ponadto w 1932 r. PZI podpisały umowę licencyjną z firmą FIAT na uruchomienie fabryki samochodów o zdolności produkcyjnej 10 samochodów na dobe (na 2 zmiany). W tym samym roku rozpoczęto montaż samochodów z zespołów importowanych, aby w latach następnych doprowadzić do produkcji własnej z materiałów i dostaw krajowego przemysłu pomocniczego, Proces produkcyjny obejmował obróbkę części z materiałów i półwyrobów krajowych oraz montaż wszystkich głównych zespołów samochodu. Importowano jedynie tłoczone elementy stalowe nadwozia. Licencja obejmowała zasadniczo produkcję samochodu osobowego FIAT model 508-111 i samochodu ciężarowego FIAT model 621.

Samochód osobowy POLSKI FIAT 508-1 II był wyposażony w silnik czterocylindrowy o mocy 24 KM przy 3600 obr/min i pojemności skokowej 995 cm. Podwozie o rozstawie osi 2250 mm i rozstawie kół 1200 mm było wyposażone w czterostopniową skrzynkę biegów o synchronizowanym biegu bezpośrednim i trzecim Nadwozie czteroosobowe ; ciężar własny samochodu 760 kG, szybkość maksy- 16—2. Samochód malna 90 km/godz, zużycie osobowy POLSKI FIAT 508-111 benzyny 8. . .9 1/100 km. Pochodnymi tego modelu były opracowane przez PZl samochody specjalne, jak np.: łazik zwykły i terenowy oraz furgon o ładowności 300 kG, w wersji zwyklej i terenowej.

Artykul dodany przez redakcje dnia: Styczeń 19th 2018
Tagi: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)