Formy do wykonania elementów nadwozia

Komentowanie nie jest możliwe

W tej samej modelarni, w której przygotowuje się formy do wykonania elementów nadwozia, inni modelarze zajmują się wykonaniem modeli i skrzynek rdzeniowych przyszłych odlewów. Jednocześnie wciąż dostosowuje się kształty części z żeliwa, staliwa i lekkich metali do wymogów masowej produkcji. Każde rozwiązanie ostatecznie jest kompromisem ustalonym w ciągu długich i nie zawsze spokojnych dyskusji, między konstruktorem, który stoi na stanowisku, że skoro dany element odlano w prototypowni, to oznacza, że element ten można produkować w odlewni zakładu, a specjalistą odlewnikiem, który wie dobrze, że w jednej sztuce można odlać i posąg Wenus z Milo, lecz w masowej produkcji trzeba liczyć sie z każda złotówką, której pokaźną pochlania amortyzacja kosztownych urządzeń nowoczesnej odlewni.
Podobnie projektuje się części kute, jak: wał korbowy, elementy układu kierowniczego, koła zębate i inne odpowiedzialne i silnie obciążone części oraz nieznormalizowane części produkowane przez obróbkę wiórową. Każda z tych części powinna spełniać zadowalająco swoje zadania, kosztować jak najtaniej, ważyć jak najmniej i zużywać się jak najwolniej. [patrz też: podesty ruchome, zabudowy samochodowe, wagi magazynowe ]
Następnie rozpoczyna się składanie dostarczonych do prototypowni części w poszczególne zespoły, a następnie całego zaprojektowanego pojazdu, który ukazuje się wreszcie dość nielicznemu na razie gronu wtajemniczonych. Składanie prototypu jest bardzo żmudne, lecz zarazem i pasjonujące jak rozwiązywanie trudnej krzyżówki. Konstruktorów czeka nowa porcja niespodzianek i poprawek. Niekiedy jakaś część nie daje się w ogóle wbudować, ponieważ ktoś zaniedbał sprawdzenia, czy daje się ona przesunać miedzy innymi. Nieraz dostep do niektórych elementów jest bardzo trudny, a przecież trzeba je będzie w przyszlości wybudowywać w trakcie naprawy bez konieczności rozbierania połowy samochodu. Poprawiają więc konstruktorzy rysunki i dopisują na nich różne uwagi w celu ułatwienia wykonawstwa i składania.
Wreszcie nadchodzi chwila, w której konstruktorzy i technolodzy, pogodzeni na razie (bo jeszcze będą próby) oglądają twór swego wspólnego wysiłku — wykończony, błyszczący świeżym lakierem, gotowy do jazdy prototyp samochodu. Badania i próby zespołów. Zaczynaja się one właściwie już na dość długo przed wykończeniem prototypu. Na przykład nowy silnik nim zostanie wbudowany w samochodzie najpierw zostaje poddany docieraniu i wykończeniu, które polega na usunięciu wszelkich ewentualnych usterek i regulacji mechanizmów. Następnie zdejmuje się pełną charakterystykę nowego silnika i sporządza wykresy mocy, momentu obrotowego i zużycia paliwa w najrozmaitszych warunkach, odtwarzających w pewnym stopniu przewidywane warunki pracy podczas ruchu samochodu. Następnie prototypowy silnik poddawany jest różnym próbom, według obszernego programu badań, których wyniki dają pogląd o wszelkich techniczno-eksploatacyjnych wlaściwościach nowego silnika, Utrzymując różne stałe obciążenia i prędkości biegu silnika określa się obciążenia mechaniczne i cieplne jego części, intensywności ich zużywania się i pedantycznie wykrywa sie wszelkie nieprawidłowości wywoływane przez drgania wymuszane, nieodpowiednią rozszerzalność cieplną części, ich zbyt małą lub za dużą sztywność itp. Badaniom podlega zwykle kilka prototypów nowego silnika, które najczęściej ulegają zupełnemu zużyciu jeszcze w trakcie prób na hamowni. Zużyte już części tych prototypów badane są przez metaloznawców, których wnioski uwzględnia się w ostatecznym opracowaniu szczegółów konstrukcji i technologii wytwarzania części nowego silnika

Artykul dodany przez redakcje dnia: Październik 12th 2016
Tagi: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Budowa prototypu

Komentowanie nie jest możliwe

Równolegle z nadwoziem projektowanego samochodu opracowuje się jego wszystkie zespoły. Powstaje dokumentacja wszystkich części Silnika i podwozia, Od najmniejszych do największych. Rysunki warsztatowe sprzęgła, skrzynki biegów, tylnego mostu i wszystkich innych zespołów powinny być możliwie wcześnie wykończone, kilkakrotnie sprawdzone i spisane w specjalnych wykazach. Powtarza się tu na małą skalę to samo, co podczas opracowywania projektu wstępnego całego pojazdu — ciągłe szukanie kompromisu między tym co najlepsze, a tym co najtańsze i najłatwiejsze do wykonania. [patrz też: podesty ruchome, zabudowy samochodowe, wagi magazynowe ]
Jednocześnie w zakładach współpracujących z fabryką samochodów, tj. u poddostawców; na podstawie założeń uzgodnionych z fabryką przygotowuje się projekty wstępne części i zespołów, których wytwarzanie w zakładzie macierzystym jest nieopłacalne lub niemożliwe. Są to głównie różne elementy instalacji elektrycznej, akcesoria i armatura, okładziny cierne hamulców i sprzęgieł, wskaźniki, zegary i wiele innych.
Do licznych obowiązków głównego konstruktora należy w tym czasie również dopilnowanie, aby wszystkie nowe i oryginalne pomysły jego podwładnych ujawnione w projekcie zostały w porę zabezpieczone krajowymi, a gdy to się opłaci, także 1 zagranicznymi patentami.

Na długo przed ukończeniem ostatniego rysunku w biurze konstrukcyjnym, do różnych oddziałów produkcyjnych wytwórni rozsyła się już odbitki rysunków elementów, których wykonanie wymaga najdłuższego przygotowania, jak np. blaszane części nadwozia lub wszystkie odlewy i odkuwki części podwozia i silnika.
Rysunki elementów nadwozia, jak: błotniki, osłona silnika, dach, drzwi i setki innych — dostarcza się wraz z rysunkiem powierzchni do modelarni, gdzie z twardego drzewa sporządza się formy drewniane, odpowiadające kształtami Ściśle poszczególnym częściom nadwozia. Formy te, w żargonie zwane „babkami”, służą do wykonania prototypowych części nadwozia z blachy przez specjalistów-blacharzy, mistrzów w swoim fachu. Przyklepując młotkiem, przecinając i spawając zamieniają oni stopniowo płaskie kawałki odpowiednio przykrojonej blachy w gładkie i pięknie wykończone płaty nadwozia, na oko nie różniące się od elementów tłoczonych przy użyciu pras. Następnie wszystkie te skorupy łączą spawacze „punktowo” w jedna całość — surowe nadwozie.
Twór ten ustawiony na klockach, ziejący otworami przyszlych okien, ciemny i szorstki nie wygląda zachęcająco w oczach laika, Lecz główny konstruktor, który razem z kierownikiem działu nadwozi jest w tym okresie częstym gościem prototypowni, nie traci go z oczu i doświadczonym okiem wypatruje błędów powierzchni, które ujawni dopiero lakierowanie. Towarzyszący im kierownik prototypowni sygnalizuje wówczas trudności wykonania lub łączenia tej lub owej części blaszanej, którym wprawdzie „dali radę” doświadczeni specjaliści z prototypowni, lecz które mogą przysporzyć sporo kłopotów i, kosztów, gdy będzie je trzeba wykonywać np. w liczbie 500 sztuk dziennie. I znów, jak już wiele razy, białe fartuchy konstruktorskie pochylają się nad rysunkami. Nie widać końca poprawek i zmian, a termin nagli.

Artykul dodany przez redakcje dnia: Październik 12th 2016
Tagi: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)