Światowe rekordy samochodowe

Od zarania swych dziejów człowiek dążył do możliwie szybkiego pokonywania przestrzeni najpierw lądem i wodą, a ostatnio również i w powietrzu. Już w bardzo dawnych czasach ludzie umieli z imponującą szybkością przenosić się z miejsca na miejsce. W wielu przypadkach historycznie stwierdzone wyczyny dziś nawet uznać trzeba za co najmniej niezwykłe. [więcej w: serwis renault warszawa, Renault Katowice, serwis Skoda ]

Na przykład po słynnej bitwie pod Maratonem w 490 roku p. n. e. „hemerodrom” (zawodowy biegacz, goniec) nazwiskiem Feidippidos zaniósł „na własnych nogach” wiadomości do odległej 0 213 km Sparty w ciągu dwóch dni. W tym samym mniej więcej okresie (V wiek p. n. e.) królewscy posłowie z Persji przemierzają konno trasy z szybkościa dochodzącą do 420 km na dobę, zmieniając rozstawione konie co 30 km jazdy. O umiejętności przebywania znacznych odległości może również świadczyć fakt, że np. trasę Sardes=Ekbatana (2528 km) posłowie królewscy przebywali w ciągu tygodnia.

Później nieco, bo za czasów cesarza Augusta (44.. .27 r. p.n.e.) powstają w państwach rzymskich linie komunikacyjne obsługiwane przez ciężkie wozy konne, którymi np. można było odbyć podróż z Rzymu do Małej Az,ji w przeciągu 20 dni (średnia dzienna około 84 km w ciągu około 10 godzin jazdy).

Kurierzy Karola Wielkiego w IX wieku n. e. i Dżingischana w X r II w. przejeżdżali średnio około 400 km dziennie. Do rekordów organizacji królewskich kurierów pieszych można również zaliczyć sztafety szybkobiegaczy w Państwie Inków (wiek XVI), którzy w Ciągu 20 dni przenosili drobne ładunki na trasie około 5000 km, biegnąc częściowo poprzez wysokie góry (stacje kurierów znajdowały się co każde 3 . . . 10 km, a wzdłuż całej drogi płynął strumyk wody orzeźwiającej).

Jednym z charakterystycznych rekordów szybkości zaprzęgów konnych był powrót Napoleona spod Moskwy. Otóż w dniu 5 grudnia 1912 roku wsiadł on do sani w Tilsisie w Smorgonii, a już 18 grudnia znalazł się w Paryżu, przebywając odległość 2100 km w przeciągu 13 dni (średnio około 160 km dziennie).
Do czasu wynalezienia i udoskonalenia pojazdów mechanicznych nie można było jednak zwiększyć szybkości pokonywania przestrzeni — z uwagi na ograniczoną sprawność zarówno mięśni ludzkich, jak i zwierząt pociągowych. Nowa era w historii ruchu pojazdów kołowych rozpoczęła się w roku 1769, kiedy kapitan artylerii wojsk francuskich Mikołaj Józef Cegnot rozwinął na zbudowanym przez siebie parowym Ciągniku artyleryjskim „zawrotną” szybkość 3,5 km/godz. Wkrótce potem udoskonalił on swój pojazd i osiągnąl na nim szybkość tylko 7,5 km/godz, choć przewidywał 12 km/godz. Rekord ten utrzymał się dość długo, do roku 1801, kiedy Richard Trevithick na zbudowanym przez siebie trzykołowym pojeździe parowym, w towarzystwie siedmiu pasażerów, na ulicach Camborn (Anglia) rozwinął szybkość 8. . .10 km/godz.

Artykul dodany przez redakcje dnia: Październik 11th 2016
Tagi: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)